Presens particip; perfect particip; supinum - uppräknande - uppräknad - uppräknat Presens - räknar upp - räknar upp - räknar upp - räknar upp - räknar upp - räknar upp Preteritum - räknade upp - räknade upp - räknade upp - räknade upp - räknade upp - räknade upp Futurum - ska räkna upp - ska räkna upp - ska räkna upp - ska räkna upp - ska räkna upp - ska räkna upp Konditionalis I - skulle räkna upp - skulle räkna upp - skulle räkna upp - skulle räkna upp - skulle räkna upp - skulle räkna upp Perfekt - har räknat upp - har räknat upp - har räknat upp - har räknat upp - har räknat upp - har räknat upp Pluskvamperfekt - hade räknat upp - hade räknat upp - hade räknat upp - hade räknat upp - hade räknat upp - hade räknat upp Futurum exaktum - ska ha räknat upp - ska ha räknat upp - ska ha räknat upp - ska ha räknat upp - ska ha räknat upp - ska ha räknat upp Konditionalis II - skulle ha räknat upp - skulle ha räknat upp - skulle ha räknat upp - skulle ha räknat upp - skulle ha räknat upp - skulle ha räknat upp Imperativ - - - räkna upp - - - - - räkna upp - -