Presens particip; perfect particip; supinum - nonchalerande - nonchalerad - nonchalerat Presens - nonchalerar - nonchalerar - nonchalerar - nonchalerar - nonchalerar - nonchalerar Preteritum - nonchalerade - nonchalerade - nonchalerade - nonchalerade - nonchalerade - nonchalerade Futurum - ska nonchalera - ska nonchalera - ska nonchalera - ska nonchalera - ska nonchalera - ska nonchalera Konditionalis I - skulle nonchalera - skulle nonchalera - skulle nonchalera - skulle nonchalera - skulle nonchalera - skulle nonchalera Perfekt - har nonchalerat - har nonchalerat - har nonchalerat - har nonchalerat - har nonchalerat - har nonchalerat Pluskvamperfekt - hade nonchalerat - hade nonchalerat - hade nonchalerat - hade nonchalerat - hade nonchalerat - hade nonchalerat Futurum exaktum - ska ha nonchalerat - ska ha nonchalerat - ska ha nonchalerat - ska ha nonchalerat - ska ha nonchalerat - ska ha nonchalerat Konditionalis II - skulle ha nonchalerat - skulle ha nonchalerat - skulle ha nonchalerat - skulle ha nonchalerat - skulle ha nonchalerat - skulle ha nonchalerat Imperativ - - - nonchalera - - - - - nonchalera - -